Pages

15/09/2021

Why should we cheer those Women in Sports

పరిచయం : ఇది ఒక చిన్న నోట్ / ఉత్తరానికి అనువాదం.  హైద్రబాద్ రన్నర్స్ క్లబ్,   రన్నింగ్ సర్కిల్స్ లో చాలా ప్రముఖమైన సంస్థ.   దీనికి పలు ఈవెంట్లను,  మారథాన్ లు నిర్వహించిన అనుభవం ఉంది. వీరు ఔత్సాహిక రన్నర్స్ కోసం ట్రైనింగ్ కార్యక్రమాలు,  కొత్త గా పరిగెట్టే వారికి ప్రొఫెషనల్ హెల్ప్ ఇవ్వడం, ప్రోత్సహించడం, 'ప్రో' ల కోసం, అథ్లెట్ల కోసమూ వివిధ కార్యక్రమాలు నిర్వహించడంలూ చేస్తున్నారు చాలా ఏళ్ళుగా.  

అల్వల్ రన్నర్స్ క్లబ్ లో ఒక స్నేహితుని ద్వారా ఈ  హైద్రబాద్ రన్నర్స్ క్లబ్ గత నెలలో నిర్వహించిన 12 గంటల స్టేడియం రన్ గురించి, అక్కడి విశేషాల గురించి తెలుసుకున్నాను.  ఇదంతా దానిగురించి.   

ఈ ఆగస్టు అంతా హైదరాబాద్ లో  వానలు,  కొంచెం కొంచెం తెరిపి ఇచ్చి, దాదాపు ప్రతి రోజూ వర్షం కురిసి, ఊరిని ముంచెత్తేసింది వాన .   సాధారణ జనం, పొద్దున్నే ముసుగు పెట్టి నిద్రలు పోయే ఓ సెలవు రోజున, ఆగస్టు 28 న, హైద్రబాద్ రన్నర్స్ క్లబ్ ఒక 12 గంటల రిలే & 12 గంటల solo పరుగు ఈవెంట్ ని నిర్వహించింది. దీన్ని గాడియం ఇంటర్నేషనల్ స్కూల్ రన్నింగ్ ట్రాక్ మీద నిర్వహించారు. దీన్ని స్టేడియం రన్ అంటున్నారు.  దీనిలో ఆరుగురు సభ్యులున్న టీం సభులు, ఒక్కో రన్నర్ రెండు గంటల చొప్పున కనీసం 20 కిలో మీటర్లు పరిగెడతారు. రిలే థీంలో.  [సోలో పరిగెత్తే వారు వేరే ట్రాక్ మీద మొత్తం 12 గంటలు పరిగెడతారు.   ఫార్మాట్ అర్ధం కావడానికి కింద ఇచ్చిన 'నావ్'  వీడియో చూడండి.] 

ఆ రోజు నిర్వహించిన పరుగులో తమిళ నాడు, కేరళ, ఒడిశా, కర్నాటక, తెలంగాణ ల నుండి 37 టీం లు పాల్గొన్నాయి. వీరిలో చాలా మంది మహిళా సభ్యులున్నారు. ఆరుగురో, ఏడుగురో జాతీయ స్థాయి అథ్లెట్లున్నారు. చాలా మంది సరదాగా కాలనీ లెవెల్లో రోజుకు అయిదు కిలో మీటర్లు ఫిట్ నెస్ కోసమో, బరువు తగ్గడం కోసమో మొదలుపెట్టిన వారున్నారు.   పరుగు ఒక మత్తు లాంటిది. ఫిట్ నెస్ ఒక వ్యసనం. బద్ధకించినన్నాళ్ళూ ఆ సొగసు తెలియదు గానీ, ఫిట్ నెస్, ముఖ్యంగా రన్నింగ్ జీవితంలో భాగమైన వారికి, ఇది ఒక తేలికగా వదిలేయగలిగే వ్యసనం కాదు.  

ఈ పరిగెత్తే ఔత్సాహికులు కొన్నాళ్ళ సాధన తరవాత, మెల్లగా వారే సీరియస్ రన్నర్స్ ఔతారు. అలాంటి వారు చిన్న చిన్న టీం లు గా అయి,  రోజువారీ, వారాల వారీ చాలెంజు లు పెట్టుకుని పాల్గొంటున్నారు.   వీళ్ళలో చాలా మంది,  లోకల్ / outstation సిటీ మేరథాన్ లలో,   ఇంకా  పోయినేడు కోవిడ్ లో ఎవరి ఇంటిలో వారు ఆన్లైన్ మారథాన్ లలో కూడా పాల్గొన్నారు. ఈ సాధన వారిని శారీరకంగా ఎలానూ ధృఢంగా తయారు చేసేస్తుంది. కానీ వ్యాయామం, క్రమశిక్షణ, మనుషుల్ని మానసికంగా కూడా ఎంత దృఢంగా చేస్తాయో  చాలా తక్కువ మందికి తెలుసు.  డిప్రెషన్, ఒత్తిడి లతో బాధపడే వారు, ఏదో ఒక వ్యాయామన్ని, వీలయితే ఆరుబయట నడక, పరుగు, స్విమింగ్, సైక్లింగ్  లాంటివి ప్రయత్నించమంటారు అందుకే.  

ఆగస్టు 28 న , గాడియం స్కూల్ లో నిర్వహించిన ఈ   ఈ 12 గంటల స్టేడియం పరుగు ఈవెంట్ (DAWN TO DUSK RUN, A STADIUM RUN, 2021)  లో పాల్గొన్న అల్వల్ రన్నర్స్ క్లబ్లో ఒక మహిళా సభ్యురాలు,  ప్రముఖ సైక్లిస్ట్ , Dr.Niharika, ఈవెంట్ అనంతరం,  ఈ పరుగు గురించి తన అనుభవాన్ని టీం మెంబర్స్ తో పంచుకున్నారు. అది చదవగానే ఇది చాలా చాలా కాంటెంపరరీ అనిపించి, దీనిని అనువదించి, అందరితో పంచుకునేందుకు అనుమతి తీసుకున్నాను.  దీనిలో తప్పులన్నీ నావి. 


---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

You must not only have competitiveness but also the ability to never quit, regardless of the circumstances you face. 

ఆగస్టు 27 న అంటే, సరిగ్గా పరుగుకు ముందురోజు, మా ఇంటి  "భూమి పూజ" జరిగింది. దీనిలో చాలా బిజీగా ఉన్నాను. బాలా అలసిపోయాను,  కానీ మరుసటి రోజు పరుగులో పాల్గొంటున్నాననే భావన ఉత్సాహాన్ని కలిగించింది.   శనివారం నిద్రలేవగానే షాక్ తగిలింది.   ఖచ్చితంగా కారణం ఇదే అని చెప్పలేను గానీ,  కోవిడ్ కు స్పుత్నిక్-V వాక్సిన్ తీసుకున్నాక  నా  ఋతుక్రమం దెబ్బతింది.   అది కాస్తా 72 రోజుల తరవాత ఈరోజే మొదలయ్యింది. 

ఈరోజు నాకు ఎంత ముఖ్యమైన రోజు ?!   వొళ్ళంతా నొప్పులు, పీకుడు, పోట్లు, వికారమూ మొదలయ్యాయి. దానికి తోడు ఋతుస్రావం.  కానీ పట్టుదలగా పరుగులో పాల్గొనాలనే నిర్ణయించుకున్నా. అదెంత తప్పు నిర్ణయమో తరవాత తెలిసింది. "ఇలాంటి చాలెంజులు జీవితం లో ఎన్ని ఎదుర్కోలేదు ? ఎలాంటి విపత్కర పరిస్థితుల్లో పనులు చక్కబెట్టుకురాలేదు నేను ? ఈ రెండు గంటల పరుగు నేనింతకు ముందు ఎదుర్కొన్న 27, 40 గంటల** పోరాటలకన్నా ఎక్కువా ఏంటి? పద పద ! నువ్వు చెయ్యగలవు!" అని నాకు నేనే చెప్పుకున్నాను.  

పవన్ దయతో, నన్ను వెన్యూ దగ్గర దాకా దిగబెట్టాడు. అక్కడ ఉత్సాహపూరిత వాతావరణం, అక్కడి క్రౌడ్ సపోర్ట్ చూసి, పూర్తి జోష్ వచ్చేసింది. ఎంత స్పూర్థిదాయకంగా ఉన్నారో అందరూ. వాళ్ళని చూసి, నా అసౌకర్యాన్ని ఎప్పుడో పూర్తిగా మర్చిపోయను  మా అల్వల్ రన్నర్స్ క్లబ్ స్నేహితుల్ని ప్రతి ఒక్కరినీ అక్కడ చూసి,  నా  ఉత్సాహం రెట్టింపయిపోయింది. 

పరుగు కు 30 నిముషాలుందనగా, వాష్ రూం కి వెళ్ళి, అంతా బానే ఉందని నిర్ధారించుకున్నాను. అక్కడి నుంచి తిన్నగా  వార్మ్ అప్ కోసం జుంబా సెషన్ లో పాల్గొన్నాను. పరుగు మొదలయ్యే సమయం వరకూ  ప్రతి క్షణాన్నీ పూర్తిగా ఆస్వాదించాను. వార్మ్ అప్ అయ్యాక, నా పరుగు బృందపు స్నేహితురాలు 'గార్గి '  తో నా అసౌకర్యం గురించి  మాటాడాను. పరుగు సమయంలో  ఏ బరువులూ ఉండకూడదు. అలాంటిది, ఆ చెమ్మ వాతావరణంలో   ఈ టాంపన్ పెట్టుకుని ఆ బరువుతో 20 కిలో మీటర్లు పరిగెత్తడం ఎంత అసౌకర్యమో అని మాటాడుకున్నాము. అవన్నీ తీసిపారేద్దామని బలమైన కోరిక కలిగింది.   బ్లీడింగ్ గురించి చింతించకుండా, ఏదయితే అది అయిందనుకుని టాంపన్ తీసేసి పరుగు కు సిద్ధపడ్డాను.  [టాంపన్ బదులుగా పాడ్ వాడొచ్చు. కానీ దానివల్ల అనవసరంగా ఇంకా రాషెస్ వస్తాయి, పైగా అడ్డు ]   అప్పుడు చాలా తేలిక గా,  స్వేచ్చ గా,  confident గా అనిపించింది. 

యాధృచ్చికంగా నా  సైక్లింగ్   స్నేహితుడు సత్య కేశవ్ ని కలిసాను. అతనిదీ, నాదీ  ఒకే టైం స్లాట్.  అతని పరుగు వేగం గురించి కనుక్కున్నాను. అదృష్టవశాతూ, అతనిదీ, నాదీ ఒకే పేస్. పరుగు మొదలయ్యాక, మెల్లగా మాటలు కూడా నడిచాయి. అతని ఉన్నత విద్య, ఉద్యోగం  ప్లాన్ ల గురించి, మాటాడుకున్నాం. నాకు అలా  తెలియకుండానే పది కిలో మీటర్ల పరుగు ఒక గంటా మూడు నిముషాలలో అయిపోయింది. నేను కొంచెం నీరు తాగాలని బ్రేక్ తీసుకున్నాను.

ఆ  తరవాత మేము టైం వేస్ట్ చెయ్యకుండా పరుగు మొదలు పెట్టాము. కేశవ్ అప్పుడు వేగం పెంచాలని నిర్ణయించుకున్నాడు. కానీ నా పరిస్థితి వల్ల నేను నా వేగం లోనే -  అంటే ఆరున్నర నిముషాలకొక కిలోమీటరు చొప్పున కొనసాగాను.   16 వ కిలో మీటరు చేరుకునే సరికీ కళ్ళు తిరిగిపోయాయి. వికారం, వాంతి వచ్చేలా అనిపించడమూ మొదలయింది. ఎక్కడ స్పృహ కోల్పోతానో అని భయపడ్డాను. అంతా చీకటయిపోయింది.  పొట్టలో తీవ్రమైన నొప్పి, సన్నని వర్షం లో ఆగకుండా తడుస్తూనే పరిగెత్తడం వల్ల, రక్తస్రావం వల్లా,  వొళ్ళంతా బరువుగా, చర్మం మీద దద్దుర్లు గా అయ్యి,  అస్సలు శరీరం సహకరించక, ఓ 30 సెకండ్లు అకస్మాత్తుగా ఆగిపోయాను. నా మనసుకు అప్పుడు నేనే ధైర్యం చెప్పుకోవాల్సి వచ్చింది. "ఇంకో 20 నిముషాలే ఉంది. ఎలా అయినా 18 కిలో మీటర్లు పరిగెత్తాలి. ఇప్పుడు ఆగిపోకూడదు. ఈ నొప్పి అంతా ఒకట్రెండు రోజుల్లో పోతుంది. నేను బానే ఉంటాను. ఇది కేవలం ఒక నెగటివ్ ఎమోషన్ !" అని నన్ను నేనే సముదాయించుకున్నాను. 


ఇటు పక్క నా టీం మెంబర్స్ చేసే ప్రోత్సాహపూరిత కామెంట్లు, కేకలు నన్ను నేను ఎలాగో ఒకలా  ముందుకు తోసుకుపోవడానికి దోహదపడ్డాయి. దీనంతటి లోనూ నేను ఆగిపోతే, వాళ్ళెంత డిసపాయింట్ అవుతారో అనేది కళ్ళ ముందు మెదులుతూంది. నేను ఇంతకన్న బాగా చెయ్యగలను. మా అల్వల్ టీం అంతా నన్ను ముగింపు వైపుకు పరిగెత్తేందుకు ఉత్తేజపరుస్తున్నారు. అక్కడి జనం అంతా నా పేరు, మిగిలిన నా సమయాన్ని గట్టిగా అరుస్తున్నారు. "చివరి రక్తపుబొట్టు దాకా ...."  తరహాలో, నా శక్తియుక్తులన్నీ కేంద్రీకరించి పరిగెట్టా ఆ లాస్ట్ లాప్ మాత్రం.  


పరుగు ముగిసాకా, కలిగిన విజయానందం, మాటల్లో వర్ణించలేనిది. నా టీం అందరినీ  కలిసాను. నా విజయాన్ని సెలెబ్రేట్ చేసుకున్నాను.   కొన్ని ఫోటోలు తీసుకున్నాక, వాష్ రూం కి పరిగెత్తాను. అప్పటికి పూర్తిగా ముద్దలా తడిచిపోయున్నాను.   నా మనసంతా చాలా అలజడిగా ఉంది. పరుగు జరిగినంత సేపూ ఎందుకు పాల్గొన్నాన్నా అనిపించేలా చేసిన ఆ తీవ్ర అసౌకర్యం, నొప్పి, బాధ, శారీరక దౌర్బల్యం, నన్ను ఉక్కిరిబిక్కిరి  చేసెసాయి. గార్గి ని పట్టుకుని ఆపుకోలేక పెద్దగా ఏడ్చేసాను.  ఈ పరుగులో పాల్గొని తప్పు చేసానని నూటొక్కోసారి బాధపడ్డాను. అయితేనేం.. నేనీ పరుగుని పూర్తిచెయ్యగలిగాను.  ఇంత బాధ పడీ కూడా,  కష్టాన్ని ఓర్చుకోగలిగి, ఎదుర్కోగల గుణమేదో  నన్ను నా మనసునీ ఆక్రమించేసి, ఈ విజయాన్ని సాధించగలిగేను.  ఫ్రెష్ అయి, అయిదు నిముషాల్లో ఇంటికి బయల్దేరాను. 

నా వరకూ నైతే, ఈ ఆఖరి 16 కిలో మీటర్ల పరుగు చాలా కఠినమైనది. అది మనసుకీ, శరీరానికి జరిగిన సంఘర్షణ. అయితే, ఎప్పటిలాగే శరీరంపై మనసు గెలిచింది. 

నా ఈ విజయాన్ని నా పరుగు మితృడు శ్రీకాంత్ తాడూరి గారికి అంకితం ఇస్తున్నాను.  ఇంకా అల్వల్ రన్నర్స్  అందరికీ నా ధన్యవాదాలు. మీ దన్ను లేకపొతే, నేనసలు ఈ పరుగులో పాల్గొనేదాన్నే కాదు. ఇది నేను నా స్నేహితులకు రాస్తున్నాను. ఇదంతా నన్ను నేను ఉబ్బేసుకుందుకు కాదు. ఇది కేవలం ఒక చిన్న సందేశాన్నివ్వడానికి మాత్రమే. క్రీడల్లో పాల్గొనే మహిళ గా ఉండడం ఎంత కష్టమో, మీకు తెలియడానికి!  మా "ప్రదర్శన" ను మా "హార్మోన్లు" ఎంతో ప్రభావితం చేస్తాయి.  అందుకే, ప్రతి క్రీడాకారిణినీ చీర్ చెయ్యండి. వెన్ను తట్టి ప్రోత్సహించండి. నా తోటి మహిళలకు నేను చెప్పేది ఒకటే -  నేను చెయ్యగలిగితే, మీరూ చెయ్యగలరు.     


Notes : 

Hyderabad Runners Club 

Gaudium International School - They have a good running track

Dawn to Dusk 12 K Stadium Run video for full idea of the event by Nav. 

Nav K  is a vlogger, fitness enthusiast from Hyderabad. 

Dr Niharika  - భారత దేశంలో నెంబర్ 1 సైక్లిస్ట్.  సోషల్ మీడియా ఎక్కువ వాడరు. ఈ  Straha ఏప్ ని విస్తారంగా వాడతారు. అందుకే ఈ లింక్ ఇచ్చాను.   ఈవిడ పరుగు గురించి చెప్తూ, సైక్లింగ్ కూ, రన్నింగ్ కూ ఉన్న తేడా ల వల్ల, ఈ పీరియడ్ రన్నింగ్ కు కాస్త ఇబ్బంది పడ్డట్టు చెప్పుకున్నారు. సైక్లింగ్ లో పీరియడ్ సమయం లో మహిళలు వాడే సానిటరీ వస్తువులు పరుగు కు సూట్ కాకపోవచ్చు. టాంపన్ లు అందరికీ సౌకర్యంగా ఉండవు. కొన్ని శారీరక ఇబ్బందుల వల్ల, వాడేందుకు బాధాకరంగా ఉన్నా, చాలా మంది మహిళా క్రీడాకారులు టాంపన్లు వాడుతున్నారు.  ఆమె ఫిట్ నెస్, సైక్లింగ్ నిపుణురాలు. తన సైక్లింగ్ అనుభవాల ను వివరిస్తూ, సూయి ఆవిష్కార్ అనే పుస్తకాన్ని కూడా రచించారు.   పైగా ఋతు సమయంలో మానసికంగా మహిళలు తమతో తాము చేసె మానసిక పోరాటం గురించి వోకల్ అవగలగాలని ఆశిస్తారు. 

** Dr. Niharika, వరుసగా దాదాపు అన్ని వారాంతాలూ ఈ హై ఎండ్యూరెన్స్ సైక్లింగ్ ఈవెంట్ లను పురుషులతో కలిసి పాల్గొంటారు. అవి 27 గంటల నుండీ (400 km) 40 గంటల (1000 km) పాటూ సాగుతుంటాయి.  

Facebook page of Dr.Niha

Strava App 

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


22/08/2021

The Great Indian Novel - Dr.Shashi Tharoor

 శశీ థరూర్ - ఇప్పుడు వార్తల్నిండా అతనే... కాంగ్రెస్ లో ఉన్నా సరే ప్రజలు డంబ్ ఫెలో అని తీసి పారేయలేని వ్యక్తి.  పెగాసస్ వార్తలు మొదలైన దగ్గర్నించీ ప్రధాన మంత్రి తరవాత,  పార్లమెంటరీ పానల్ అధ్యక్షుడిగా, అంత గా పేపర్లలో ప్రత్యక్షమైన మనిషి.  

2006 లో కేవలం పబ్లిక్ ఆఫీస్ లో పని చేసిన అనుభవం లేకపోవడాన,  'బాన్ కీ మూన్' ముందు ఓడిపోయి, ప్రపంచ గుర్తింపు కు నోచుకునే UNGS - యునైటెడ్ నేషన్స్ జెనరల్ సెక్రటరీ పదవి కోల్పోయినందుకు,  కాంగ్రెస్ అతన్ని ఆహ్వానించి, మంత్రి పదవి ని ఇచ్చి, భారతీయ "టర్ఫ్ గేం" ను పరిచయం చేసింది.   భార్య అకస్మాత్ మరణం తరవాత దాదాపు చీకటవబోయిన కెరీర్ ని నెమ్మదిగా నెట్టుకొచ్చి, ఇప్పుడు క్లీన్ చిట్ పొందడం, అంతా  - విధి.  ఇప్పుడు అతను ఐక్యరాజ్య సమితి పదవులకు నామినేట్ కాకపోవచ్చు. కానీ, తన అందం, తెలివి తేటలతో, వాక్చాతుర్యంతో, రచనా పటిమతో, యువత లో చాలా మంచి పేరు తెచ్చుకున్న రాజకీయ వేత్త. 



ఇతను చాలా వ్యంగ్యాత్మకంగా 1989 లో  రాసిన చతురమైన నవల ఈ గ్రేట్ ఇండియన్ నోవెల్. దీనిలో అతను మహాభారత కథ ని భారత స్వతంత్ర పోరాటానికి, తరవాతి పరిణామాలకీ  ముడి వేసేసి, గాంధీ మహాత్మునితో కల్సి, నెహ్రూ, జిన్నా, సుభాష్ చంద్ర బోస్, ఇందిరా గాంధీ, మహరాజా హరి సింగ్,  లాంటి మహా నాయకుల్ని, నిర్దాక్షిణ్యంగా విమర్శిస్తూ,  (ఇండియా, పాకిస్తాన్ లలో వీరిని ప్రజలు ఆరాధిస్తూంటారు కదా) - మన స్వతంత్ర పోరాటాన్ని, గర్వించదగ్గ ప్రజాస్వామ్యాన్ని   అగౌరవపరచకుండానే - మహా భారతంలోని  పాత్రలను యధాతథంగా,   (ప్రతీకలుగా  కాదు, ఈసీగా తెలిసిపోయే చిన్న చిన్న పేర్ల మార్పులతో) తీసుకుంటూ, బ్రిటిష్ ప్రభుత్వాన్ని, వారి బిహేవియర్ ని చాలా సహజంగా - వారి దోపిడీ మనస్తత్వాన్నీ, స్వాతంత్ర భారతం లో వివిధ కొత్త పరిణామాల్ని, సీరియస్లీ సరదాగా వివరించడంలో సఫలీకృతుడయ్యాడు. 


పిచ్చి రాజకీయాల గొడవల్లో పడి, ఎమర్జెన్సీ, నక్సలిసం, అరాజకీయం, అరాచకత్వం,  అవినీతి,  అధికారంలో ఉన్నవాళ్ళు స్వలాభం కోసం ఏకంగా రాజ్యాంగాన్నే మార్చేసేందుకు ప్రయత్నించడం, ఆతరవాత వచ్చిన తిరుగు దిద్దుబాటు  చట్టాలు, పొరుగు దేశాల్తో యుద్ధాలు, మనం ఆక్రమించుకున్న ప్రాంతాలు, రాజకీయ చతురత, బెడిసికొట్టిన నిర్ణయాలు - ఇలా ప్రతీదీ మనం ఒక జాతిగా ఎలా ఎదుర్కొన్నామో సులువుగా చెప్పేందుకు రాసినది ఈ  పుస్తకం. 

ఇంకా  "కాల పురుషుడి కథల్లో, దేనికీ ముగింపు ఉండదు. మనది ఒక జరుగుతున్న చరిత్ర!"  అని చెప్పడం ప్రధాన లక్ష్యంగా రాసిన పుస్తకం ఇది. ఇది చదివాక, వ్యంగ్యానికి ఇంత ప్రతిభ, రాజకీయాలమీదా, మహాభారతం మీదా ఇంత జ్ఞానం అవసరం అని తెలుస్తుంది.  రెండు దేశాల (భారత్, పాకిస్తాన్) చరిత్రల పట్ల సమగ్రమైన పట్టు, అవగాహన తో ఆయా నేతల్ని విమర్శించేందుకు తీసుకున్న నిర్దాక్షిణ్యమైన చనువు, వెక్కిరింత, ఈ రోజుల్లో ఊహకు కూడా అందని విషయం. 

ఈ పుస్తకం ఫ్రెంచ్, జర్మన్, ఇటాలియన్, స్పానిష్, మళయాళ భాషల్లోకి అనువదించబడింది. ఈ పుస్తకానికి  యూకే లో ఇండిపెండెంట్ పత్రిక విడుదల చేసిన   "12 ఉత్తమమైన భారతీయ నవలల జాబితా (2020)"  లో స్థానం చిక్కింది.  అచ్చు మహాభారతం లో లాగే 18 భాగాలు (పర్వాలు/పుస్తకాలు)  - దాదాపు అన్ని ముఖ్య మహాభారత పాత్రలు ఉంటాయి. కొన్ని ముఖ్యమైన పాత్రల్ని ఇస్తున్నాను. 

మహాభారతాన్ని వేదవ్యాసుడు చెప్తుండగా, గణేషుడు రాసుకుంటాడు. సరిగ్గా ఇలాగే దీన్ని శశీ థరూర్ అనే వేదవ్యాసుడు అనగా వీ.వీ (వీవీ గిరి అనుకోవచ్చు / రాజగోపాలాచారి గానీ) చెప్తుండగా గణపతి అనే ఒక పాత్ర రాస్తూంటుంది. మధ్య మధ్యలో ఈ వ్రాయసకారుడు ఆయా ట్విస్టులకీ టర్నులకీ ఉలికిపడుతుండగా వీ.వీ వాటికి తన రసవత్తర అనునయాలు కూడా చెప్తూ ఉంటాడు. కాబట్టి ఈ గణపతి ఒక్కడే అచ్చంగా గణపతి అన్నమాట. 

మహాత్ముడు లేని భారత దేశాన్ని, దేశ చరిత్రనీ ఊహించుకోలేము. తన సత్యాగ్రహంతో, అహింసే పరమధర్మమని విశ్వసించిన వాడు, ఘోరమైన శారీరక, మానసిక శ్రమని,  ఓర్చుకుని,  ఋషి లాగా దౌర్బల్యాలనీ అధిగమించి, ఒక్కడూ కోట్లాదిమందికి స్పూర్థినిచ్చి, దేశానికి స్వతత్రం తెచ్చిపెడతాడు మహాత్మాగాంధీ. ఇతను, అందరికీ పూజ్యుడు, గురువు, సేనపతి, తాత. సరిగ్గా ఇలాంటివాడే కదా గాంగేయుడు (భీష్ముడు)!  అందుకే ఆ భీష్ముడు ఇక్కడ గాంధీ (నవల లో గంగాజీ).   అయితే గాంధీ పాటించిన బ్రహ్మచర్యం, ఆ బ్రహచర్యం పాటించేందుకు అతను అవలంబించిన పద్ధతులు, (అమ్మాయిలతో గడపడం, తన ఆలోచనల్ని నియంత్రించుకోవడం సాధన చెయ్యడం, చిన్న కౌపీనం ధరించడం వగైరా ungentlemanly పనులతో) విమర్శలు ఎదుర్కొన్నాడు. భీష్ముడు కూడా బ్రహ్మచర్యం అవలంబిస్తాడు. ఆఖరికి ఆ బ్రహ్మచర్య దీక్ష వల్లనే ఎటూకానిదైపోయి వచ్చిన అంబ ని పెళ్ళి చేసుకోవడానికి నిరాకరిస్తాడు. ఆ అంబ,  శిఖండి అయ్యాక, ఆమె చేతిలోనే మరణిస్తాడు. ఇక్కడ గంగాజీ కూడా నాథూరాం గాడ్సే (శిఖండి) చేతిలో బలవుతాడు. 

ఇంకో ముఖ్య పాత్ర మహమ్మద్ ఆలీ జిన్నా : పాకిస్తాన్ కి ప్రాణం పోసిన వాడు. నానా పట్టూ పట్టి, దేశాన్ని ముక్కలు చేసేదాకా వదలడు. దేశం ఆవిర్భవించే ముందే కేన్సర్ బారిన పడినా, ఎక్కడా మాట పొక్కనివ్వడు. తనని బలహీనుడని పక్కన పెట్టేస్తారని భయం. ఇన్ని ప్రాణాలు తీసి, ఇన్ని కుటుంబాల్ని చిందరవందర చేసి, ఇప్పటికీ మన రెండు దేశాలూ కుత్తుకలు కోసుకునేంత శతృత్వాన్ని బహుమానంగా ఇచ్చిన పెద్దాయన, పాకిస్తాన్ స్వతంత్రం సాధించిన ఏడాది కూడా బ్రతకనేలేదు. ఎండి పీలికైపోయి, నిస్సహాయంగా కేన్సర్ బారిన పడి మరణించాడు. ఈయనకిలా ఒంట్లో బాలేకపోయినా, నొప్పితో, నీరసంతో అల్లాడుతూనే, గాంధీ, నెహ్రూలకి ధీటుగా మాటాడుతూ, ముస్లిం లీగ్ ని జట్టుగా నడిపించినందుకు (ముస్లింలు వివక్ష ఎదుర్కొంటారు, వారికి ఇంకో దేశం అవసరం అని గట్టిగా విశ్వసించబట్టి) అతన్ని కర్ణుడిని చేసేసాడు థరూర్. ఈ కర్ణుడు ఇలా దుర్బలుడు, తొందరలో చచ్చిపోతాడూ అని తెలిస్తే, ఈ విభజనని ఇంకాస్త డిలే చేసేవాడినే అని బ్రిటీషు దొర బాధపడీంతగా.. అంటే చచ్చిపోయే ఆఖరి క్షణం వరకూ పాకిస్తాన్ కోసం, తను నమ్మిన దానికోసం, ఎన్నో కష్టాలకోరుస్తూ పోరాడినందుకు కర్నిస్తాన్ (ముక్క దేశం) అనగా పాకిస్తాన్ ఫౌండర్ గా అక్కడ పూజ్యుడు. 

ఇంకా చాలా పాత్రలున్న్నాయి గానీ, కొన్ని తరచుగా వచ్చేవి : 

దృతరాష్ట్రుడు - గుడ్డిగా ముందుచూపు లేకుండా వ్యవహరిస్తాడని - నెహ్రూ 

పాండు రాజు - వొద్దన్న పని చేసి చచ్చిపోయాడని - బోస్ 

విదురుడు  - పటేల్ 

ద్రోణుడు  - జేపీ

శకుని - సిద్ధార్ధ్ శంకర్ రే (ఇందిర కు ఎమెర్జెన్సీ పెట్టమని సలహా ఇచ్చిన ఘనుడు)

జరాసంధుడు - యాహ్యా ఖాన్ 

శిశుపాలుడు - లాల్ బహదూర్ శాస్త్రి 

గాంధారి - కమలా నెహ్రూ 

ద్రౌపది - మన ప్రజాస్వామ్యం - పెక్కు భర్తలతో  (di Mocracy - నవల్లో పేరు. నెహ్రూకీ ఎడ్వీనా మౌంట్ బాటన్ కీ పుట్టిన అక్రమ సంతానం) 

కౌరవులు - కాంగ్రెస్ పార్టీ 

ప్రియ దుర్యోధని - ఇందిర (ఈ నవల్లో నూరుగురు కౌరవులు ఉండరు. గాంధారికి దుర్యోధని ఒక్కర్తే పుడుతుంది) 

అర్జునుడు - పత్రికలు,  వగైరా. 

ఈ పుస్తకంలో ఇంకా ఎన్నో ముద్దు పేర్లు - ప్రాంతాలకు ఉన్నాయి. అప్పటికి ప్రసిద్ధమైన ఎన్నో పుస్తకాల పేర్లనే తన పర్వాలకు కొద్ది మార్పులతో కొంటె గా పేర్లు గా పెట్టుకున్నాడు రచయిత.  చైనా  మన  దేశంలో  చిన్న ముక్క ఆక్రమించేసరికీ, మనసు కష్టపెట్టుకుని నెహ్రూ కి గుండె ఆగి చనిపోయాడని చెప్తాడు. 

జలియన్ వాలా బాగ్, దండి సత్యాగ్రహం (మామిడి పళ్ళ కోసం ఉద్యమం ట), నీలిమందు ఉద్యమం, చోరాచోరీ ఉదంతం, అన్నిటికీ వేరే పేర్లు.  చైనా కి చిత్ర అంట. కష్మీర్ - (cash) కేష్ తీసేసి మనీ (money) అని పెట్టి మనీమీర్ అంట - ఇలా Goa ని Comea - కమియా అనీ ఇలా !  ఇంకా భయంకరం కష్మీర్ ని ఇండియాలో కలపడం.  దీనికోసం మహరాజా హరీ సింగ్ ని కలవడానికి వెళ్ళటం, అప్పటికి ఆయన విలాసాలలో ఉండటం (ఇలా రాయడానికి ఎంత ధైర్యం ? నిజానికి శ్రీనగర్ వాళ్ళు కనీసం ఆయన్ని దేవుడి లాగా చూస్తారు)   

కొన్ని విపరీతమైన స్వతంత్రాలు - ఆ రచయిత కి ఉన్న ఉగ్గబెట్టుకున్న కోపాన్ని వ్యక్తీకరిస్తాయేమో అనిపిస్తుంది. అయితే, మన వాడు  జలియన్ వాలా బాగ్ ఉదంతం గురించి మాత్రం కళ్ళు అంటుకునేలా వర్ణిస్తాడు. డయ్యర్ ఇండియాలోనే పెరిగిన వాడు. బిషప్ కాటన్ స్కూల్ లో చదివాడు. అయినా  భారతీయుల పట్ల,  మనుషుల పట్ల కరుణ లేనివాడెలా ఔతాడు ? పోనీ వాడు కాల్చమంటే కాల్చిన  సైనికులు మనవాళ్ళే కదా. కళ్ళెదురుగా చచ్చిపోతున్న, ఆర్తనాదాలు చేస్తున్న మనుషుల, నిస్సహాయుల, ఆక్రందనలకి వాళ్ళ చెవులు పేలిపోలేదా, మనసు మొద్దుబారిందా ? వాళ్ళ గుండె ఎందుకు ఇదంతా కానిచ్చింది ? వాళ్ళూ మనుషులా ? మిషన్లా? అని ఆక్రోశిస్తాడు. 

జలియన్ వాలా బాగ్ ఉదంతం తరవాత ప్రపంచం దృష్టి భారత దేశం మీద పడింది. అంతవరకూ ఈ స్వతంత్రపోరాటం అదీ ఏదో 'మీ అంతర్గత వ్యవహారం, మాకెందుకూ?' అనుకున్న ప్రపంచం, డయ్యర్ చర్యల్ని తీవ్రంగా ఖండించింది.  అయితే,ఆయన ని వీరుడిగా పరిగణించి, దేశం నుండీ వెళ్ళేటప్పుడు బ్రిటన్ విచారణ చేసి ఒకవేళ ఆయన ఉద్యోగం  పీకేసినా, అతని వంశం కొన్ని తరాలపాటూ కూర్చుని తినేంత డబ్బుని,  భారత దేశంలో మొదటి స్వతంత్రపోరాటం లో చనిపోయిన బ్రిటీషు వారి కుటుంబాల నుంచీ, ఎందరో బ్రిటీష్ సానుభూతిపరులు కొన్ని వేల పౌండ్లని సేకరించి ఇచ్చారు.  ఇలాంటి చిన్న చిన్న డీటైల్స్ ని, వ్యంగాత్మకంగా చెప్పడానికి చరిత్ర ని, బ్రిటీష్ వారి దోచుకెళ్ళే మనస్తత్వాన్నీ తీవ్రంగా ఇప్పటికీ విమర్శిస్తూ ఉండే థరూర్ రాయటం, చాలా బావుంటుంది. ఇవన్నీ జరిగిపోయిన కబుర్లు కాబట్టి, ఈ నెరేషన్ చాలా కేజువల్ గా రక్తం మరిగిస్తూ ఉంటుంది. 

కౌరవ సేన నే కాంగ్రెస్ గా, ఆ తరవాత వచ్చిన వివిధ ఇతర రాజకీయ పార్టీల పెరుగుదలల్నీ, అయోమయం లో పడిపోయి, ఎమర్జెన్సీ తరవాత వచ్చిన ఎలక్షన్ ల లో ఎలాగో గెల్చినా, మళ్ళీ ఎన్నికల కల్లా, ఇందిర ముందు చతికిల బడిన విలువలున్న రాజకీయ నాయకులు, పత్రికలు, నకుల సహదేవుల్లాంటి భారతీయ సివిల్ ఫారిన్ సర్వీసుల అధికారులు, వీళ్ళందరినీ కూడా ముద్దుపేర్లతో వర్ణిస్తాడు. 

మహాభారతాన్ని ఆధారంగా తీసుకుని రాసిన పుస్తకం కాబట్టి, చిన్న చిన్న పాత్రల్ని కూడా వదలక, విస్తృతంగా అందరిని, అన్నిటినీ పరిచయం చేస్తుంటాడు రచయిత. దీనిలో ఎపుడో విని మర్చిపోయుంటాం తరహా - అర్జునుని భార్యలు, పిల్లలు నుంచీ  అశ్వథామ, యుధిష్టరుని స్వర్గారోహణం - తీరా స్వర్గంలో అతనికి దుర్యోధని ఎదురుపడడం - భారతం తో పోల్చదగ్గ వివరణలు  భలే ఉంటాయి. ఎసెన్స్ ని వదిలేయకుండా !   

ఉదాహరణకు యమధర్మరాజుకు, యుధిష్టరునికీ మధ్య సంభాషణ లో ఒక పేరా.   : 

Accept doubt and diversity. Let each man live by his own code of conduct, so long as he has one.  Derive your standards from the world around you and not from a heritage whose relevance must be constantly tested.  Reject equally the sterility of ideologies and the passionate prescriptions of those who think themselves infallible.  Uphold decency, worship humanity, affirm the basic values of our people - those which do not change - and leave the rest alone.  Admit that there is more than one Truth, more than one Right, more than one dharma....." 

................

ఇప్పటి భారత దేశం చాలా మారింది. రాజ్యం అవినీతి సంగతేమో గానీ ప్రజలు అవినీతిపరులయిపోయారు. వీళ్ళకి చరిత్ర, రాజ్యాంగం, మన దేశ ప్రతిష్ట,ఏమీ తెలీదు. చదువుకున్న మత దురహంకారులు, చదువులేని ఓటు అమ్మకందారుల చేతిలో మన పిల్లల భవిష్యత్తు ఉంది. అయితే, ఇంకా కథ ఉంది. అది నడుస్తూనే ఉంటుంది. అదొక్కటే రిలీఫ్. 


🙈🙉🙊

.................


Note :  మహా భారతం ఒక మతానిదీ అని చూడకుండా చదివితే, ఇది రాజ్యం కోసం, అధికారం కోసం, ఎప్పటికప్పుడు నిర్వచనాలు మారిపోయే ధర్మం గురించి జరిగిన ఒక యుద్ధం గురించి చెప్పే కథ. ఈ గ్రేట్ ఇండియన్ నోవెల్ లో అస్తమానం ఈ ధర్మం గురించి ప్రస్తావన వస్తుంటుంది. ఉదాహరణ కి వారసులు లేని రాజ్యం అయితే, బ్రిటీష్ వాడు ఎనెక్స్ చేసుకుంటాడు కాబట్టి, కుంతి, మాద్రి, గాంధారి, వివాహానికి బయట, వేరే పురుషుల ద్వారా సంతానాన్ని పొందుతారు. ఇది పెద్దల ఆజ్ఞానుసారం, భర్త అనుమతి తో జరుగుతుంది. వ్యాసుడు కూడా మధ్యలో ఒకసారి ఇలా ప్రత్యక్షం అయి, తన పాత్ర ముగిసాక, తెర వెనక్కి నెరేటర్ స్థానానికి వెళిపోతాడు.  

గాంధీ నెహ్రూల వివిధ నిర్ణయాలు, వివిధ సందర్భాలలో వారికి తోచిన సమాధానాలు, బోస్ చేపట్టిన సైనిక తిరుగుబాటు, జిన్నా పట్టుబట్టిన పాకిస్తాన్ మత్రం, ఇవన్నీ ఎక్కడికక్కడ ధర్మాలే. వాటి పరిణామాల్ని వారు కూడా ఊహించి ఉండరు. ధర్మం అనే బ్రహ్మ పదార్ధం గురించి ముఖ్యంగా పాశ్చాత్య పాఠకుల కోసం చిన్న వివరణ ఇచ్చాడు థరూర్. 





This got  first published in pustakam.net - 

http://pustakam.net/?p=21691

30/07/2021

ఒడిసీ - తెలుగు: బీనా దేవి





ఇలియడ్ చదివి, వీలయితే ట్రాయ్ - నెట్ ఫ్లిక్స్ సిరీస్ రెలీజియస్ గా చూసి కళ్ళు తుడుచుకున్నాకా చదవాల్సిన పుస్తకం, దాని కొనసాగింపు "ఒడిసీ". నిజానికి ఇది కూడా చాలా పెద్ద విషాద గాధ. కాకపోతే, సుఖాంతం. సుందరకాండ లాగా చదివిన వారికి గుండె ధైర్యాన్ని, కష్టాల్ని ఎదుర్కోవడానికి కావల్సిన స్థైర్యాన్ని, స్తితప్రజ్ఞతనూ, ఇంకా ముఖ్యంగా patience ని ఇస్తుంది.  హోమర్ రాసిన ఇలియడ్ లో గ్రీకు సైన్యానికి చీఫ్ (chief strategist), పిచ్చెక్కినట్టు నటించినా వొదలక, బలవంతంగా ఒప్పించి గ్రీకువీరులు యుద్ధభూమికి లాక్కుపోతే, పదేళ్ళ యుద్ధం, తరవాత ఇంకొన్నేళ్ళు (పది) సముద్ర యానం, షిప్ రెక్ లు, దేవతలూ, దయ్యాలకు కోపాలు తెప్పించే వీరోచితమైన పనులు చేసి, బలగం అంతా కళ్ళెదురుగా చనిపోయాకా, ఒక్కడూ ఎలానో బ్రతికి, ఒక దేవత చేతిలో బందీ అయి, గ్రహబలాలు కలిసొచ్చి, శాపాలన్నీ అనుభవించాక, అష్టకష్ఠాలనంతరం,  భార్యా బిడ్డల్ని చేరుకునే ఒడిసీసియస్ కథ ఇది. 

గ్రీకులు చాలా గొప్పవాళ్ళు. వాళ్ళకీ మనకీ వ్యాపార సంబంధాలుండేవి. నిజానికి స్పార్టా రాణి హెలిన్ ని అసలెవరో భారత రాజు కూడా చేసుకుందామనుకుని కానుకలు పంపాట్ట కానీ, ఆవిడ తిరక్కొట్టిందంట. ఆ కానుకలు పట్టు పీతాంబరాలు.. మిరియాలు, పసుపు - ఆఫ్రికా నుండి కూడా పసుపు, దాల్చిన చెక్క పంపేవారనీ విన్నాను. ఇంకా ఇలియడ్ నే మన పురాణేతిహాసాల కు స్పూర్థి అనీ, ఇంకా ఈజిప్టు రాజు కథే, కాలక్రమేణా ఆర్యుల నోటి వెంట భారత దేశానికి ప్రయాణం చేసి, పరిణామం చెంది, రాముడి కథ అయిందనీ రక రకాల ప్రతిపాదనలు ఉన్నాయి. 

అయితే, ఈ పుస్తకం 'ఒడిసీ'  - అదీ మన తెలుగు లో, పిట్ట కథ లాగా, అచ్చ తెలుగులో కాసిని ఇంగ్లీషు పదాలతో, చిన్న పిల్లలకి కూడా అర్ధమయ్యేంత సరళత తో, కొంచెం హాస్యంతో, వదిలేయాల్సిన వివరాలు వొదిలేస్తూ, (ఎందుకు వొదిలేసారో చెప్తూ) చెప్పల్సిన సంగతులు మాత్రం చెప్తూ ఉండడం వల్ల చాలా బావుంది. బీనాదేవి గారి చెప్పడం చాలా బావుంది. ఇది కూడా అదృష్టవశాత్తూ దొరికిన పుస్తకమే కాబట్టి చాలా ఎంజాయ్ చేస్తూ చదివడం జరిగింది.  

ఆవిడ వాడిన సరళత ఉదాహరణ కి :  

అనగా అనగా గ్రీసు దేశంలో అయోనియన్ సముద్రంలో ఒక చిన్న దీవి. పేరు ఇథాకా. దాని రాజు ఒడిసియస్. అతి తెలివైనవాడు, జిత్తులమారి. ఈటెను విసరడంలో బహునేర్పరి. స్వార్టా రాజు ఇకారియస్ కూతురు పీనోలోప్ ను పెళ్ళిచేస్కున్నాడు. పీనోలోప్ కీ ఓ పిల్ల కథ ఉంది. ఆ పిల్లని చిన్నప్పుడు తండ్రిపోసిడాన్ కొడుకు చేత సముద్రం లో విసిరేయించేస్తాడు. ఎందుకో ? హోమరు ఇష్టం. ఆమెని పీనీలోప్లనే బాతు జాతి పక్షుల గుంపు కాపాడి ఒడ్డుకు చేర్చాయి.  అప్పుడా తల్లితండ్రులకు ఆశ్చర్యం వేసి, ఆ పిల్లని తెచ్చుకుని, పీనీలోప్లు కాపాడాయి కాబట్టి పీనోలోప్ అని పేరు పెట్టారు. అసలు పేరు ఆర్నీషియా. 


ఇలాంటి కథే మనకీ ఉంది. మేనక విశ్వామిత్రుడి వల్ల పుట్టిన పిల్లని అడవిలో వదిలేస్తే (ఏం? ఇంద్రలోకంలో పిల్లలు ఉండకూడదా?!) శాకుంతలాలు అనే పక్షులు కాపాడేయి. అప్పుడు కణ్వమహర్షి ఆ పిల్లని తెచ్చి పెంచుకున్నాడు. ఆ పక్షుల పేరే శకుంతల అని పెట్టేరు. 


పెళ్ళి చేసిన తరవాత అదే తండ్రి ఒడిసియస్ ని తన రాజ్యంలో ఉండిపొమ్మని బతిమలాడేడు. ఒక దేశానికి రాజుని.. మరో దేశానికి ఇల్లరికవా! షట్. ఉండనని భార్యని తీసుకుని ఇథాకా వెళ్ళిపోయాడు. వాళ్ళ గదిలో పడుకోవడానికి మంచం తనే స్వయంగా తయారుచేసేడు. ఏం? రాజుగారికి పనివాళ్ళే లేరా ? ఉన్నారు. కానీ ఆ మంచానికి ఒక ప్రత్యేకత ఉంది. ఆ గది మధ్యలో ఉన్న్ ఆలివ్ చెట్టు మానుని మంచానికి ఒక కోడుగా వాడేడు.  ఈ సంగతి  అతని భార్యకీ, ఒక దాసీదానికీ మాత్రవే తెలుసు. వాళ్ళకి ఒక కొడుకు పుట్టేడు. పేరు 'టెలిమాకస్' . ఒడిసియస్ భార్య కొడుకుతో సంతోషంగా ఉన్నాడు. 


ఇంతే కాదు. ఈ సుఖంగా ఉన్న ఒడిసీసియస్ జీవితంలో హెలెనా లేచిపోవడము గందరగోళం సృష్టిస్తుంది. నానా కష్టాలు పడి, "తప్పదు బంధునాశనము" అని తెలిసీ, భార్యని మళ్ళీ కలుసుకుంటాడో లేదో అనే బెంగతోనే పిల్లాడిని వదిలి, పెద్ద ఘోరమైన యుద్ధం చేసొచ్చి, ఆ శతృ, స్వజన నాశనం తో ఎంతో భారంగా, తిరుగు ప్రయాణంలో చెడ్డశకునాల్ని చూసి బాధపడుతూ, సముద్రంలో నానా కష్టాలు పడి, ఎలాగో ఇల్లు చేరతాడు. 


ఈ చేరడానికి కొన్నేళ్ళు పడుతుంది. ఇల్లు చేరాకా భార్య కోసం ఇంకో యుద్ధం చెయ్యాల్సొస్తుంది. మధ్యలో ఆయన పడిన కష్టాలు, చంపిన శత్రువులు, చూసిన నరకమూ, (వైతరిణి లాంటి నది దాటి, నరకానికి పోయి, చనిపోయిన వారితో మాటాడతాడు - అదో హృదయవిదారకమైన ఘట్టం) చనిపోయిన తల్లిని చూస్తాడు. అప్పటికి తన మీద బెంగతోనే  ఆవిడ మరణించిందని తెలియదు. ఇంటిదగ్గర భార్య చిక్కుల్లో ఉన్న విషయం ఆవిడే చెప్తుంది.  అలాగే ఆ ఆత్మల్లో,   ట్రాయ్ యుద్ధంలో తనతో పాల్గొని విజయులై, ఇళ్ళకి ప్రయాణం అయిన తన  సహచరుల్ని చూస్తాడు. అరె, విజయం వరించి ఇళ్ళకు వెళ్ళినవారిని కూడా శాపాలు (మృత్యువు) ఎలా వెన్నాడాయో కదా అని విచారిస్తాడు. అక్కడ దెయ్యాలన్నీ (ఆత్మలు) తమ కథలు ఒడిసియస్ కు చెప్పుకుంటాయి. ఈ చాప్టర్ ని కూడా బీనాదేవి చాలా బాగా క్లుప్తపరిచి హాస్యంగా (తేలికపరచలేదు) ముగించి, కధని ముందుకు దూకిస్తారు.  దీంతో వీరాధివీరులు, అజేయులు కూడా ఎలా మరణిస్తారో చూసి ఆశ్చర్యం కలుగుతుంది.






సుమారు 2800 ఏళ్ళ క్రితం ఒక స్ట్రీట్ సింగరు గానం చేసిన గాధలకి ఇంత ప్రాచుర్యవా? అది అర్ధం చేసుకోవడం ఇంతటి మహా యజ్ఞ్యమా అని ఆశ్చర్యపోతాం మనం. దీనిలో ప్రతి కథకీ  కొన్ని కారణాలుంటాయి. ముందుదో, తోకదో ఒక అనుబంధ కథ ఉంటుంది. "అల్లప్పుడెప్పుడో మీరు మామాటిన్లేదు గాబట్టి, మేమిప్పుడు మీ మాటినం" అంటారు అందరూ. బలులివ్వక పోతే దేవతలకి కోపాలు. సూర్యుడికీ, గాలి కీ అందరికీ కోపాలు, శాపాలు.  సముద్రయానం లో ప్రకృతి సహకరించడం, సహకరించకపోవడం దేవతల చేతిలోనే ఉంటుంది. ఏదో కొందరు  దయగల దేవతల వల్ల కథ నడుస్తుంది. 


అలా... ఈ మేజ్ లో అన్ని కథల్నీ ఒక లైనులో పెట్టి, కారణాల్ని విడమర్చి మనకెవరు చెప్తారు చెప్పండి?  ఇది మామూలు  మేధ కి అంత తొందరగా అందని విషయం. మనసు ఫౌండేషన్ వాళ్ళు ఇలాంటి యజ్ఞ్యాలు, మంచి మంచి రచయితల చేత చేయించి ఇంతందమైన పుస్తకాలు వేస్తున్నంత కాలమూ, అనువాదాలు, "తిరిగి కథలు చెప్పడాలూ" ఇంత చక్కగా ఉండడమూ జరిగినన్నాళ్ళూ, "చదువుకోవడం" ఒక ఆనందదాయకమైన వ్యాపకం గా కొనసాగుతుంది. రచయిత్రికీ, (బీనాదేవి ఒకరే రాసారు) పబ్లిషర్స్ కీ వేల వేల ధన్యవాదాలు. 


***